Expectation | even helemaal niks

Ik las dus laatst een artikel, of hoorde ik hem ergens op tv? Anyway, een item in ieder geval over mijn generatie, de millennials [dit ben je als je geboren bent tussen 1980 en 2000]. Mijn generatie is de grootste groep waar stress, depressiviteit en burn-out het meest bij voorkomt. Heftig wel, is waarschijnlijk je eerste reactie. Dat was die van mij wel. Gek is het niet, bedacht ik me later.

Het is genoeg in feiten terug te vinden op internet : prestatie-drang, [hoge] verwachtingen willen waarmaken, social media. Factoren die in deze tijd meespelen en meer dan ooit. In hoeverre heb ik hier zelf eigenlijk last van? Vrij weinig kan ik mezelf beantwoorden en daarom vraag ik me ook hardop af waar het dan ‘mis’ gaat en waarom sommigen wel die grens overgaan. Want laten we eerlijk zijn : uiteindelijk doe je iets boven wat je kan en wie je bent. En ja, dan gaat je batterij snel leeg.

Wordt er dan zoveel verwacht van ons? Of doen we de aanname en denken we dat dat zo is? Vroeger was het dan misschien zo dat je na je schooltijd een baan kreeg, een huis kocht en het boompje en beestje er vanzelf bij kwam. Nu studeren we langer, waar wellicht een kamer of studio bijhoort en duurt een baan vinden langer. Ja oké, wellicht frustrerend dat de banen-markt beperkter wordt, maar waarom deed je de studie? Vanuit een passie waarschijnlijk. Dit is een keuze. Er is ook een deel, ja hoi daar hoor ik bij, die niet door studeert maar kiest ervoor om te gaan werken en waar dat koophuis met boompje sneller op de stoep staat. Dit is een keuze. Nou en? 

Het internet is, zonder dat je je daar bewust van bent, al lange tijd ‘gevaarlijk’. Herinner je je MSN nog? Het eerste moment waarin je je anders kon voordoen dan je werkelijk bent. Daar ging het al mis. Profielfoto’s met de eerste filters : glitters in je haar en een gezonde kleur op je gezicht. Het begin van het einde. Dit is nu al zover dat mensen werkelijk onzeker worden van de mooie kiekjes die de buurvrouw online zet. ‘Vakantie op de Malediven?’ Dan vallen die foto’s van Texel ook lekker tegen. ‘Een echte Chanel?’ Laat die look-a-like van ZARA maar zitten dan. 

Moeten we ons daar aan meten? Hell no. Je kan er maar druk mee zijn, het goed willen doen voor de buitenwereld. Wat is de wereld saai als iedereen dezelfde keuzes maakt, hetzelfde draagt en hetzelfde doet. Wel zo fijn als we elkaar vooral laten met onze keuzes, dat waarderen en complimenteren. Die keus is namelijk in eerste instantie ontstaan vanuit gevoel en je gevoel moet je altijd volgen. #wisewordsonwednesday

Time is now – Violet Hamden

Dus wat is de verwachting? Even helemaal niks. Tijd voor jezelf. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s