Rotterdam | ‘kommie doen dan?’

Zondagavond, op de bank, met het hooi op zolder (ofwel mijn haar in een knot) en mijn kloffie aan. Op de achtergrond hoor ik Najib Amhali grapjes maken en zingt Re-play de sterren van de hemel. Ik wacht eigenlijk op de documentaire van Kuijt, maar dat duurt nog 3 kwartier. Kuijt ja, de man van Feijenoord en laat ik nou net terug zijn van een weekendje Rotterdam. ‘Rotterdam, kommie doen dan?’ Nou, dat zal ik je vertellen.

Toen mama in april 50 werd kreeg ze het concert van Dre Hazes cadeau. En aangezien ik met haar meeging, hoort daar automatisch een overnachting, veel eten, wijn en een shopdag bij. We kwamen er achter dat we nooit, ik zeg n-o-o-i-t, in al die 27 jaar, samen een weekendje weg zijn geweest. Shame on us. Ja, de gemiddelde Nederlander is drukker hé? Daar hoort helaas die moeder-dochter-relatie ook net zo bij. En ik vind dat zo vreemd, de agenda’s naast elkaar leggen met je eigen moeder om een datum te prikken. De tijd waarin we leven blijkbaar.

Opweg naar Rotterdam worden de stembanden nog even opgewarmd voor het concert, de cd gaat op volle toeren aan. Ik ben geen echte fan, maar dat mijn moeder alles mee kan zingen, daar ben ik best een beetje jaloers op. Shit, had ik toch maar wat vaker songteksten.nl in getypt. Aangekomen bij het hotel, kunnen we niet wachten om het eerste ‘cheers’-moment in te zetten. Wat dat betreft ben ik goed voorbereid, dacht ik, want in plaats van de songteksten heb ik volop hotspots in Rotterdam ge-googled en allemaal op loopafstand. Dat mijn moeder in het afgelopen jaar ook handiger is geworden met Google Maps blijkt maar weer uit mijn geklungel om de route uit te stippelen. Oke, geef maar toe. Je moeder is een moderne vrouw (waar ik meer dan blij om ben). Fenix the Food factory, dat moet ‘m zijn hoor, volgens vele tips the place to be. Nu weet ik niet of het lag aan dat ik niet gewend ben om op zaterdag vrij te zijn en dus drukte niet kan handelen of dat er gewoon wat ‘te doen was’ in de zin van een bijeenkomst, maar meine gute.. Als dit de plek is waar het gebeurd, dan ben ik clown Bassie. De locatie, die was perfect, maar er was amper plek om je ‘kont te keren’ waardoor de sfeer ver te zoeken was. Zo jammer.

Nou, daar ging m’n Insta-waardige-hotspot. We hebben verderop bij Hotel New York (?) ons eerste wijntje gedronken, een fotoshoot gedaan bij de Erasmusbrug en toen weer langzaamaan het hotel opgezocht. Na het eten was er tijd om te tutten, al zijn wij zo klaar, een goede voorbereiding is het halve werk. Let’s go for a walk, 15minuten maar naar Ahoy, i-de-aal! Onderweg komen we al mede-concertgangers tegen (voor je idee, het hotel zat er ook voor 80% vol mee) en wat me meteen opvalt is dat het gevarieerd publiek is. Gezinnen, jonge stellen, oudere stellen, vrienden-groepen. En dat terwijl deze Dre pas 23 is.

Wat ik zeker weten WEL goed had voorbereid waren de plekken voor het concert. Toen in april, met de plattegrond van Ahoy in het ene scherm en de tickets in het andere, was het me gelukt om zit-plekken te regelen in de eerste ring. En dat was het meer dan waard. Ik kon meer van Senior meezingen dan van Junior, maar wat heeft deze man een stem en wat een sfeer creëert hij. Hij heeft het volk voor zich gewonnen, dat bleek wel zaterdagavond.

Terug in het hotel, samen met heul veul andere concert-gangers slash kippenhok, sluiten we de avond af met een borrel en bittergarnituur (zonder bitterballen, sorry mam). Wat een heerlijke avond met mijn moeder, mijn beste vriendin!

Geen wekker nodig de volgende morgen, het is de metro die ons wakker maakt. Ja daaaag, 7:00.. 8:00.. over een uurtje ben je aan de beurt. Als we een beetje wakker zijn, met nadruk op beetje want het enige wat we nu nodig hebben is koffie, praten we na over het concert. We bedenken waar we gaan ontbijten en plannen onze shopmiddag met niet geheel onbelangrijk : zon, veel zon. Het centrum moet echt ‘o-zo-leuk’ zijn lees ik, ik ben meer dan benieuwd.

Ik kom in een straat waarvan ik de winkels al ken en daarin eigenlijk te verwend ben. Mijn moeder net zo, we vallen voor kwaliteit. We proberen het altijd, want een goede budget-buy, dat wil iedereen. Een winterjas was mijn doel van de dag, maar als ik zie dat er bij de één een draadje los zit, de ander gepropt op een hanger zit en mijn moeder opmerkt dat weer een ander scheef is, geef ik het op. De kubuswoningen vind ik nog een must-see en mama sleept me nog door de Markthallen waar ik weg-kwijl bij alle zoete vitrines maar ook spontaan hartjes-ogen krijg van de fruit-stands. Ons weekendje komt ten einde en dat beseffen we maar al te goed als we voor de laatste keer proosten op een terras in de zon. Zo hebben we weekend en zo is het morgen maandag, weer een nieuwe werkdag.



‘Rotterdam, kommie doen dan?’ Nou voorlopig even niks meer, want zo bijzonder vond ik je niet. Wel heb ik ontzettend genoten van de qualitytime, gezelligheid (en gekibbel, want ja dat doen vrouwen en ik vooral sochtends) en gekkigheid. De tijd vliegt, ze zeggen niet voor niks : collect moments, not things


Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s