LangkaOUI LangkaNO.

Aangekomen bij ons hotel, inmiddels donker en nog steeds regenachtig. We vragen meteen naar de pinautomaat, supermarkt en waar we kunnen avondeten. “Het sluit allemaal om 19:00, dus jullie moeten snel zijn.” zegt de receptioniste. 19:00? Is dat typisch Maleisië? De pinautomaat accepteert onze pinpas niet, de supermarkt verkoopt geen alcohol en is redelijk duur als je het vergelijkt met de SevenEleven en qua restaurants zit er een dure Japanner. Watskeburt? Noway, wat blijkt.. we zijn beland in een soort Moviepark slash Walibi slash Disneyworld, maar dat stond niet in de reviews. Om überhaupt ergens te komen zijn we 20minuten verder met de taxi. Op aanrader van de taxichauffeur laten we ons afzetten bij een haven waar 5 restaurants zitten. Pizza is de oplossing nu.

Next day
De volgende dag beseffen we ons, of ja ik vooral.. de boeker van dit hotel, dat de accomodatie een grote vergissing is. Als ik wist dat Minnie & Mickey Mouse je opwachten bij binnenkomst (niet het geval, maar bij wijze van spreken), had ik het nooit uitgekozen. 1 voordeel, de beruchte SkyCab (ik ken hem uit de aflevering van All You Need is Love) staat in onze achtertuin. Het ontbijt moet goed zijn, volgens de reviews, en is naast de ingang van het hotel. We lopen naar binnen en met één blik op de zilveren warmhoudblikken weet ik genoeg. Geen toast, geen fruit, geen pannenkoeken maar rijstachtige ratatouille. De rest van het pretpark gaat pas om 10:00uur open, dus nog even geduld voor de kleffe sandwich van de foodcorner. Daarna de SkyCab in, waar helemaal aan de top ons een geweldig Viewpoint opwacht. We zijn niet alleen, helaas, maar met ons nog honderd Chinezen/Japanners die alles wat ze zien fotograferen. Ik dacht dat ik erg was.. Ook de rit naar boven maken we met 4 kakelende, klikkende dames. Het regent, dus elke regendruppel wordt secuur gefotografeerd! Boven aangekomen kan je met Minnie Mouse (geen grapje!) op de foto en regent het nog steeds, het Viewpoint is het Viewpoint niet meer door de wolken.
image
image

Smiddags breekt de zon door en gaan we naar het strand. Het is meteen duidelijk, hier is de uitlaatplaats voor toeristen. We zien een Starbucks, SevenEleven en Dutyfree shops. Top, hier vermaken we ons wel! Bij de Starbucks, overduidelijk goedkoper dan NL&Bangkok, drinken we de lekkerste koffie en op mijn koffiebeker staat heel toepasselijk Keep smiling! We relaxen, struinen rond en hebben zo een middagje vol. Op de terugweg willen we eigenlijk nog even naar de Seven Wells watervallen maar mijn vriend loopt steeds slechter. Ontsteking aan z’n voet, gevolg van muggenbeten.
Savonds laten we ons afzetten bij het strand waar meer dan 5 restaurants zitten. We eindigen bij de OMG-bar, volgens TripAdvisor de beste in Langkawi. Er speelt een bandje en zodra ze horen dat we Nederlanders zijn klinkt de melodie van Guus Meeuwis – het is een nacht. Ja echt, ze zingen Nederlands!

De zangeres doet nog een Whitney Houston – poging, maar dat kan ze beter niet doen. We haken af en gaan terug naar het hotel. Morgen vroeg uit de veren, we vertrekken weer (een dag eerder dan gepland) naar Thailand om nog een dagje van Koh Lipe te genieten.
image

Langkawi hebben we niet helemaal goed kunnen bekijken. Het weer was matig, de accomodatie stond in the middle of knowwhere en de locals vond ik erg stug.

Terwijl ik dit typ, met 5% batterij, varen we van Langkawi naar Koh Lipe. Als jullie dit lezen zitten wij aan het mooie Sunrise Beach (Photo – update Koh Lipe)!

Thanks for reading,
Happy Weekend!
X Zij en Stijl

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s